1. |
Hij (de profeet) fronste (zijn voorhoofd) enwendde zich af. |
2. |
Omdat er een blinde man tot hem kwam. |
3. |
(Mens) wat weet gij? Misschien wilde hij zichlaten louteren. |
4. |
Of hij kon om raad komen, en die raad zou hemvan nut kunnen zijn. |
5. |
Maar aan hem, die onverschillig is |
6. |
Schenkt gij uw aandacht, |
7. |
Hoewel gij er niet voor aansprakelijk zijtals hij zich niet loutert. |
8. |
Maar hij die zich tot u haast, |
9. |
En Allah vreest, |
10. |
Voor hem zijt gij onverschillig. |
11. |
Neen! Voorwaar, het is een vermaning. |
12. |
Dus, wie het wil, laat hem er lering uittrekken. |
13. |
(Dit is) in verheven geschriften, |
14. |
Hoogstaand en rein, |
15. |
In de handen van schrijvers, |
16. |
Edel, deugdzaam. |
17. |
Wee de mens! Hoe ondankbaar is hij! |
18. |
Waaruit heeft Hij hem geschapen? |
19. |
Uit een kleine levenskiem schept Hij hem enstelt zijn verhoudingen vast. |
20. |
Dan effent Hij de weg voor hem, |
21. |
Dan doet Hij hem sterven en geeft hem aan hetgraf over, |
22. |
Dan, wanneer Hij wil, zal Hij hem weeropwekken. |
23. |
Neen, hij heeft hetgeen Hij hem gebood, nietvolbracht. |
24. |
Laat nu de mens naar zijn voedsel zien; |
25. |
Hoe Wij water doen neerstromen, |
26. |
Dan de aarde splijten, |
27. |
En graan daaruit doen groeien. |
28. |
Ook druiven en groenten, |
29. |
En de olijfboom en de dadelpalm. |
30. |
En tuinen, dicht beplant. |
31. |
En vruchten en weiden, |
32. |
Voorziening voor u en uw vee! |
33. |
Maar als de oorverdovende roep komt, |
34. |
De Dag waarop een man van zijn broedervlucht, |
35. |
En van zijn moeder en zijn vader, |
36. |
En van zijn vrouw en zijn kinderen, |
37. |
Op die Dag zal een ieder een aangeiegenheidhebben die hem bezig zal houden. |
38. |
Op die Dag zullen sommige gezichten stralendzijn, |
39. |
Lachend, vrolijk! |
40. |
En op andere gezichten zal op die Dag stofliggen. |
41. |
Duisternis zal hen bedekken. |
42. |
Dat zijn de ongelovigen, de slechten. |