21. Анбия – Файгъамбарла

1.

Адамла
сансыз этиб къулакъламай турсала да, аланы соруу берир кюнлери джууукълаша
келеди.

2.

Иелеринден
алагъа ненча кере джангы ауаз келсе да ала анга тынгылаб, эшитиб аны оюннга
бурмай къоймадыла,

3.

джюреклери
булджуй (сан этмей). Терс къауум да ташатын: “Да ол да сизни кибик бир адам
тюлмюдю (алданмагъыз)? Кесигиз кёре тургъанлай кёзбаугъамы барлыкъсыз сора?” –
деб, ассы ушакъланы бардыра.

4.

(Мухаммад да
алагъа): “Мени Раббим кёкледе, джерде сёлешиннген сёзню да биледи. Ол нени да
сора сау болуб, берими чыгъарма?” – дейди.

5.

Алай а ала
да (меккачыла аятлагъа): “Сандракъ тюшле! Ол аланы кеси джанындан чыгъарады, ол
джырчыды. Алай тюл эсе, бурунгулагъа келгенча (Муссаны таягъы, Салихни тюеси д.
а. к.), бир сейир зат кёгюзттсюн ол бизге”, – дедиле.

6.

Алагъа дери
да, ол Биз халек этген элледен, бир эл да ийнанмады. Энди была уа ийнанырламы
экен? (Огъесе, алача болургъамы излейдиле сора?) (“Мухаммад адамды, Аллах андан
башха зат джиберсе эди мёлек зат дегенча”, – дегенлеринде тюшгенди бу аят).

7.

Биз алагъа
сеннге дери да, ненча келечи ийген эсек да, уахъю бериб, къуру адамланы
ийгенбиз. Аны кесигиз билмей эсегиз, ары дери келген китабланы билгенлеге
соругъуз, (ала айтырла сизге). (Ол ашарыкъ ашайды, бизни бла базарда айланады
д.а.к. дегенлеринде келгенди бу аят).

8.

Биз аланы
(келечилени) бирин да не джукъ ашамагъан тёнгек, неда ёлмей, ёмюрге къалгъан
келечи этиб иймедик.

9.

Биз алагъа
берген сёзюбюзню толтургъан эдик, тыйыншлы кёргенибизни къыйынлыкъладан
къутхаргъан эдик. Ол зырафына кюрешгенлени уа, аланы джер юсюнден тюб этген
эдик.

10.

Биз сизге
(меккачыла), ичинде ауаз берилген китаб джибердик, анга бир сагъыш эталмаймысыз
сора?

11.

Биз
халкълары ассыла болгъан нелляй бир элни чачыб, аланы орунларына башха халкъланы
келтирдик.

12.

Сора ала
Бизни къыйынлыгъыбызны келгенин сезгенлей, эслерин ташлаб къачхан эдиле.

13.

(Хыликке эте
мёлекле алагъа): “Къачмагъыз, ызыгъызгъа ол джыйгъан байлыгъыгъызгъа, джашагъан
юйлеригизге къайытыгъыз, биреу да сизден бир зат тилер эсе уа”, – деген эдиле.

14.

Сора ала да:
“Бизге къыйынлыкъ келди, биз ассы болдукъ”, – дегендиле.

15.

Сора Биз
аланы орулгъан сабан тюбча этиб, ала джукъланыб къалгъынчы дери, аланы (сарын)
тауушлары тохтаусуз барыб турду.

16.

Биз кёклени,
джерни, аланы араларында болгъан затланы да ойнаб (бошнакъгъа) джаратмадыкъ.

17.

Биз
кесибизге булджуу (сабий) аллыкъ болсакъ, (ала теджегенча джерде адамладан
алмай, кёкде) Кесибизни къатыбыздан алсакъ а, алай этерик болсакъ.

18.

Алай а Биз
хакъ бла уруб, ётюрюкню чачабыз, ол да тайыб тас болады. Аллахха берген
сыфатларыгъыз ючюн, сизге уллу къыйынлыкъ.

19.

Кёкледе,
джерде да болгъан зат Аныкъыды. Аны къатындагъыла (мёлекле) Аллахха къуллукъ
этерге уллу кёллюлюк этмейдиле, арымайдыла.

20.

Арымай –
талмай кече да, кюн да Аллахха махтаула айтыб тазалаб турадыла.

21.

Сора ала
(мушрикле) джерде (затладан) кеслерине аллахла ишлеб, аллах орнуна аланымы
тутадыла? Ала быланы тирилтиб соруугъамы джыярла?

22.

Ол экисинде
(не кёкде, не джерде) Бирден ёзге да аллах болгъаны болса, ала экиси да бузулур
эдиле, (аланы иелери бири-бири бла къазауат этиб). Гъаршны Иеси Аллах, ала
сыфатлагъан затдан тазады.

23.

Аллах ишине
(биреуню аллында) джууаблы тюлдю, ала уа (Аллахны аллында) джууаблыдыла.

24.

Ала Аллахны
къоюб, кеслерине башха аллахламы тутадыла сора? Сен алагъа: “Алай эсе, ол
ишигизге бир далил келтирчигиз (китабыгъыздан). Мени далилим а ма бу – Къуранды.
Ол мени биргемдегилеге ауазды, меннге дериледе да (Аллахны бирлиги) эсгериледи.
(Тауратда, Инджилде Аллахны бирлигини хапары айтылыб бегибди)”, – де,
(Мухаммад). Алай а адамланы кёбюсю хакъны ангыламайды, арт буруб къояды.

25.

(Мухаммад),
сеннге дери да Биз: “Джангыз Мен болмасам башха аллах джокъду, къуру Меннге
къуллукъ этигиз”, – деб, уахью этиб сингдирмей, бир келечи да джибермедик.

26.

Ала
(кяфырла): “Рахман Аллах кесине джаш къурагъанды”, – дейдиле,. Аллах ол затдан
тазады, ала да (мёлекле) Аны сыйлы къулларыдыла.

27.

Ала Аллахдан
алгъа (эркинликсиз) бир сёз да айтмайдыла, Аны буйругъун толтуруб турадыла.

28.

Аллах алагъа
дери болгъанны да, аладан сора болллукъну да билибди. Ала, (мёлекле), къуру
Аллах разы болгъаннга шафагъат эталырла. Ала кеслери да Андан къоркъуб, буюгъуб
турадыла.

29.

Аладан Аны
къоюб: “Мен аллахма”, – деб, айталгъан бармыды сора? Биз аллайны джалын а
джаханим бла берирбиз. Ассылагъа джал бериуюбюз ма алайды.

30.

Сора кяфырла
кёкле да, джер да эм аллында бир болгъанын, Биз артда аланы джарыб бёлгенибизни,
хар джаны болгъан затны да суудан къурагъаныбызны билмеймидиле. Ала ийман
салалмазламы сора? (Бусагъатда наука да Къуран айтхан бла келишибди. “В начале
был взрыв, и потом образовались небеса, звёзды и планеты”, – дейди. Джан суудан
джаратылгъанын, аны да бегитеди. Къуран онтёрт ёмюрню мындан алгъа айтханнга
наука энди джетише турады).

31.

Дагъыда джер
къымылдаб, аланы чайкъамаз ючюн, Биз аны юсюнде мийик тауланы къурадыкъ, аны
юсюнде ала къайры сюйселе тюзелиб барырлай джолла этдик. (Джер юсюнде тауланы
магъаналары: аланы тамырлары джерге терен кириб, къазыкъла кибик, джерни
къатлары джюрюген заманда, аны чайкъалтмай тыйыб турургъа джарайдыла. Алай
болмаса, джер чайкъалыб, элле оюлуб, джерге джутулуб къалыр эдиле. Онтёрт ёмюрню
мындан алгъа Къуранда айтылгъан затны, алимле энди джангы ачыб, шагъатлыкъ этиб
бегите турадыла).

32.

Кёкню да
(джер) сакъланнган чардакъ этиб къурагъаныбызны (кёрмеймидиле гяуурла?) Ала уа
аланы сан этмей, ары айланыб къаладыла. (Юйню чардагъы юйню сакълагъан кибик,
кёк да джерге чардакъ болуб, бизни сакълаб турады. Биз умут этгенча болмай,
кёкден джерге: таш, темир кесекле (кометала, болиды) дегенча, кёб тюрлю затла
тюшедиле. Алай а ала джерге джетгинчи хауада (атмосферада) кюйюб бошалыб
къаладыла. Аны кибик кёкде “азон” деб барды. Ол да адамланы кюн таякъдан
сакълайды. Кёкде, башларында аланы сакълагъан чардакъ къурагъаныбызны
кёрмеймидиле сора? – дегени олду. Аланы Уллу Аллах бизге насыбха джаратханды).

33.

Ол а
(Аллах), аллайды: кечени, кюндюзню да, кюнню, айны да джаратхан. Ала бары да,
тогъай джоллары бла (орбиталарында) джюзюб айланнган, (орнунда тургъан джукъ
джокъду).

34.

Сеннге дери
да (Мухаммад), Биз кишиге ёмюрлюк джашау бермедик. Сен ёлсенг, ёмюрге, дунияда
аламы къалырла? (Мухаммад бир ёле кирсе, къутулур эдик дегендиле гяуурла).

35.

Хар джан да
ёлюмню чайнар. Ары дери уа, Биз сизни игилик бла, аманлыкъ бла сынайбыз.
(Ёлгенден сора уа) бизге къайытарылырсыз.

36.

Кяфырла сени
кёрселе, къуру хыликкеге тутадыла. Бир – бирине да: “Ма бумуду сизни
аллахларыгъызны эсгерген (сёкген)”, – деб кюледиле. Рахматлы Аллахны эсгериуге
уа, ала къаршчыдыла.

37.

Тюзю, адам
ашыгъыш джаратылгъанды. Алай болса да, сиз мени ашыкъдырмай туругъуз, Мен сизге
(заманы джетсе) аятларымы (магъаналарын) кёгюзтюрме.

38.

(Мухаммад)
ала сеннге: “Керти айта эсегиз, берген сёзюгюз къачан келликди”, – деб,
сорадыла.

39.

Аны заманы
келсе, бетлеринден, сыртларындан ургъан джаханим отдан кеслерин сакълаялмай,
алагъа бир болушлукъ болмай къалырын, айхай, ол гяуурла бир ангыласала уа.

40.

Ол а, ала
билмей тургъанлай келиб, аланы къатышдырыр. Ала андан не башларын сакълаялмазла,
неда алагъа арт болджал берилмез.

41.

(Мухаммад),
файгъамбарла сеннге дери да хыликке этилдиле. Ала (хыликке этгенле), тыйыншлы
хакъларын толу табдыла.

42.

Сен алагъа:
“Не кече, не кюндюз Рахман Аллах бир къыйынлыкъ берсе, сизни андан сакъларыкъ
бармыды сора?” – деб сор. Раббийлерини аты айтылса, ала арт буруб къачадыла.

43.

Бизден башха
аланы сакълар аллах бармыды сора? Аланы аллахлары (ол къой эсенг) кеслерин да
сакълаялмазла, аланы Бизден сакъларыкъ да табылмаз.

44.

Биз былагъа
да, ата-бабаларына да ёмюрлерини узунуна кереклилерин бериб джашатабыз. Сора Биз
джерни тёгерегинден кем этиб баргъаныбызны (гяуурланы азайтыб, динни джайыб)
кёрмеймидиле, огъесе ала (къаршчы туруб) Бизни хорлар умутму этедиле?

45.

(Мухаммад),
сен алагъа: “Мени борчум къуру уахью бла (ол ачылгъан зат бла) сизни сакълыкъгъа
чакъырыуду”, – де. Алай а сен не къадар сакълыкъгъа чакъырсанг да, сангыраула
эшитмезле.

46.

(Мухаммад),
алагъа сени Раббинги азабынгы тылпыуу ургъанлай да, ала олсагъат: “Бизге
къыйынлыкъ келди, ишексиз, биз ассыладан болдукъ”, – деб, къычырыкъ – сыйыт
этерле.

47.

Биз къыямат
кюн гюнах – сууаб чегерге тюзлюкню базманын къурубуз, не аз да биреуге терслик
болмаз. Татран бюртюкчюк тенгли бирчик болса да, аны да салырбыз базманнга,
аланы ишлерин тергерге уа, Биз кесибиз толу джетишебиз.

48.

Биз эртде
заманда Мусса бла Харуннга да китаб берген эдик. Аны ичинде хакъны – джалгъанны
айырмакъ да, джарыкъ да, Аллахдан къоркъгъанлагъа эсге алыр зат да бар эди,

49.

кёз бла
кёрмеселе да Аллахдан буюгъа, къыямат кюн келир кёзюуден да къоркъа джыйырыла
билгенлеге.

50.

Бу уа
халкъгъа берекетле (ашхылыкъла) келтирген, Биз эндирген Къуранды. Энди сиз аны
керими урасыз сора?

51.

Биз
Ибрахимге да эртде огъуна (джашлай) тюзелмекни берген эдик. Биз ол зат анга
тыйыншлы болгъанын биле эдик.

52.

(Мухаммад),
сен эсге ал, ол атасына да, халкъына да: “Сиз къадалыб табыныб кюрешген бу
суратла не затладыла?” – деб, айтханын.

53.

Ала да
джууаб берген эдиле: “Да биз аталарыбызны алагъа къуллукъ эте кёрдюк (биз да
алача этебиз)”, – деб.

54.

Ибрахим
алагъа: “Сиз да, аталарыгъыз да ачыкъ аджашыуда болуб келгенсиз”, – деди.

55.

Ала да анга:
“Сен бизге хакънымы келтиргенсе, огъесе, бизни бла ойнагъанмы этесе?” – дедиле.

56.

Ол да
алагъа: “Огъай, сизни Раббигиз – кёклени, джерни Иеси, аланы джаратхан ким эсе –
Олду, мен да Анга толу шагъатлыкъ этеме”, – деди.

57.

Сора
Ибрахим: “Оллахи! сиз кетген кёзюуде, мен сизни гяуур къачларыгъызгъа бир хыйла
этмей къоймам”, – деб, акъылына келген эди.

58.

Сора ол
аладан бир уллусун къоюб, къалгъанларын ууадых этди. Аны уа ала къайытыргъа деб
къойду.

59.

Сора келиб
кёргенлеринде: “Бизни аллахларыбызгъа бу ишни ким этгенди? Ол бек уллу терс иш
этди”, – дедиле.

60.

Ала бир –
бирине: “Ибрахим деб бир бар эди, ол быланы сюймей эди, ол этген болур”, –
дедиле.

61.

Сора ала:
“Аны адамланы алларына, бери кёз туурагъа алыб келигиз, адамла бир кёрсюнле”, –
дедиле.

62.

Ибрахим
келгенинде, анга: “Эй, Ибрахим! Бизни аллахларыбызгъа бу ишни сенми этгенсе?” –
дедиле.

63.

Ол алагъа:
“Огъай, мен этмегенме, аны этген ма бу тамадаларыды, соругъуз алагъа, айталлыкъ
эселе сора”, – деди.

64.

Сора ойлашыб
ичлеринден бири – бирине: “Ишексиз, сиз кесигиз терсейибсиз”, – деб, кёллерине
келди.

65.

Сора бери
бурулуб анга: “Была сёлешмегенлерин сен бек иги билесе”, – дедиле.

66.

Сора Ибрахим
да алагъа: “Аллахдан ёзге, сизге не хайыр, не хата эталмазлыкъ (сёлешген да
эталмагъан) затлагъамы къуллукъ этесиз сора?

67.

Сизге да,
Аллахдан ёзге, ол сиз къуллукъ этгенлеге да, тюу сизге! Акъылыгъыз бла бир
сагъыш эталмаймысыз сора?” – деди.

68.

Сора ала
(оноулашыб): “Мынга джукъ этер акъылыгъыз бар эсе, аны отда кюйдюрюгюз,
аллахларыгъызгъа да болушугъуз”, – дедиле бир-бирине.

69.

Биз да отха
буйрукъ берген эдик: “Эй, от! Ибрахимге сууукъ, саламатлы бол”, – деб. (Ибахим
отну ичинде рахат, джукъ да болмай, Аллахха тасбихле эте тургъанды).

70.

Ала анга
хыйла этиб, (аманлыкъ) изледиле, алай болса да, Биз аланы эм насыбсызладан
этдик.

71.

Биз
Ибрахимни да, Лутну да къутхарыб, халкъгъа уллу берекетле болгъан бир (сыйлы)
джерге чыгъаргъан эдик. (Шамда джашагъандыла).

72.

Аны юсюне да
Биз анга Исхакъны, (туудугъу) Якъубну да саугъалаб берген эдик. Аланы хар бирин
да ашхы къулла этген эдик.

73.

Буйругъубуз
бла Биз аланы алчыла, халкъны тюз джолгъа тюзетиучюле этген эдик. Ашхылыкъла
этерге, намаз къылыргъа, зекят берирге деб, уахью этиб сингдирген эдик алагъа.
Ала Бизни къулларыбыз эдиле.

74.

Лутну
айтсакъ – анга хикмат да, билим да берген эдик. Хылымылы ишле этген элни (тюб
этген заманда), Биз аны сау – саламат къутхаргъан эдик. Ишексиз, ала уа,
пасыкълыкъ этиб тургъан, аман къауум эдиле.

75.

Аны да
рахматыбызны ичине кийирген эдик. Ишексиз, ол да ашхы къулларыбыздан эди.

76.

Нухну да
эсгер, ол да эртде заманда Бизге таууш этиб тилек салгъанында, Биз тилегин
къабыл этиб, анга джууаб берген эдик. Аны да, анга ийнаннган ахлусун да уллу
палахдан къутхаргъан эдик (суу басхандан).

77.

Бизни
аятларыбызны ётюрюкге санагъан къауумну уа, аланы, барын да, суугъа батдырыб
(алай бла) Биз анга болушхан эдик. Ишексиз, ала уа осал къауум эдиле.

78.

Дауудну да,
Сулейманны да эсгер. Биреуню къойлары теблеген бир сабанны ала сюдюн этген
заманда, Биз аланы сюдлерине туура эдик.

79.

Биз
Сулейманнга тюз сюд къалай этерин ангылатхан эдик. Экисине да акъылманлыкъ да,
билим да берген эдик. Дауудну биргесине Биз тауланы да, къанатлыланы да тасбих
(Аллахха махтаула) этдирген эдик. Да ма ол ишни этген а Биз эдик.

80.

Дауудха
дагъыда сизни (окъдан) сакълагъан кийимле (кюбеле) этерге да юретген эдик. Сора
ол затла ючюн сиз шукур эте билемисиз?

81.

Сулейманнга
да Биз къаты баргъан джелни бойсундургъан эдик. Аны буйругъу бла джел, Биз
берекетли этген джерлеге бара эди. Биз а хар нени да билиббиз.

82.

(Бизни
буйругъубуз бла) сууну тюбюне тюшюб, Сулейманнга андан джукъла алыб чыкъгъанла
да (жемчуг, коралл), башха ишле этген шайтанла да бар эдиле. Биз аланы барын да
кёрюб эдик.

83.

Айюбну да,
ол Раббисине таууш этиб: “Меннге заран джетгенди (бир къара), Сен а эм
Рахматлыса”, – деб, тилек салгъанын эсгер.

84.

Сора Биз аны
тилегин къабыл этиб, заранын ачхан эдик. Рахматыбыз бла юсюне аллай бир да
къошуб, анга юйдегисин къайытарыб да берген эдик, (кеслерин Аллахха) къулгъа
санагъанлагъа эсгерме да этген эдик.

85.

Исмагъилни,
Идрисни, Зулкифлини да эсгер. Аланы хар бири да сабырладан эдиле.

86.

Биз аланы
рахматыбызгъа кийирген эдик. Ишексиз, ала ашхыладан (сыйлыладан) эдиле.

87.

Чабакъдагъын
да (Юнюсню) эсге ал, Бизден эркинликсиз, ол халкъына ачыуланыб кетгенин. Анга
Бизни къарыуубуз чыртда джетерик тюлдю деб, акъылы алай эди. (Аллында сакълаб
тургъан затдан, ол хапарсыз эди. Алай болгъанлыкъгъа, ол китни къарнына тюшюб,
сокъураныб, Аллахха къайытыб), къараннгыда: “Сенден башха Аллах джокъду, Сен
тазаса (махтаулуса), мен а залимледен болдум”, – деб, тилек салгъан эди.

88.

Тилегин
къабыл этиб, Биз аны палахдан къутхаргъан эдик. Керти ийнаннганланы Биз ма алай
къутхарабыз.

89.

Зекерияны да
эсгер. Ол да: “Раббим! Мени джангызлай къойма (сабийсиз). Сен ашхы тёлю
бериучюсе”, – деб, Раббисине тилек салыб, таууш этгенин.

90.

Биз тилегин
къабыл этиб, анга Яхияны саугъалаб берген эдик. Къатынын да сабий табаргъа
джараулу этген эдик. (Ол къаратон болгъанды). Ишексиз, ала ашхы ишле этерге
талпый эдиле. Бизден къоркъгъан, термилген халда тилек да тилей эдиле. Ала
Бизден буюгъа биле эдиле.

91.

Аны кибик,
намысын сакълаб тургъан (Мариямны) да эсге ал. Биз аны ичине кесибизни
рухубуздан (Гъыйсаны) юфгюрген эдик. Аны да, джашын да дунияны башына сейирлик
этген эдик.

92.

Ишексиз,
джер юсюнде сизни барынгы да динигиз бирди, бир умметсиз (Аллахдан келген дин
бирди, ол да ислам динди, адамла кеслери бёлюб ийгендиле ансы), Мен да барынгы
да Раббигизме, барынг да къуру меннге къуллукъ этигиз!

93.

Алай болса
да, адамла араны бёлдюле (кёб динле этдиле). (Бир Аллахны дини уа, бир болургъа
керек эди). Бары да Бизни (аллыбызгъа) къайытырла. (Ол динни бёлгенле джууабха
тартылмай къалмазла).

94.

Ийманы тюз
болуб, ашхы къуллукъла да этиб кюрешгенни талпыуу (дыгаласы) бошуна кетмез.
Ишексиз, Биз аланы ишлерин джазыб турабыз.

95.

Ол Биз халек
этген эллени халкълары уа харам болсунла. Энди алагъа (дуниягъа) къайытыу
болмаз,

96.

яъджудж –
маъджуджлени алларында буруулары ачылыб, ала дуппурладан къуюлуб халкъны
басхынчы дери.

97.

Берилген
сёзню заманы джетсе, аланы (къаршчыланы) кёзлери аралыб: “Бизге къыйынлыкъ
келди, биз бу затъа сансыз, хапарсыз эдик, биз ассы къауум болдукъ”, – деб,
таууш этерле.

98.

Ишексиз, сиз
да, Аллахдан ёзге ол сиз къуллукъ этген затла да джаханимге отунсуз. Сизни
джолугъуз арыды.

99.

Ала аллахла
болсала, ары бармаз эдиле. Алай а ала бары да, ёмюрлюкге, ары тюшерле.

100.

Ала
(мушрикле) анда къычырыкъ – сыйыт этерле, ала анда (ёзге) джукъ эшитмезле.

101.

Ишексиз, Биз эртдеден, эм ашхы затла берирге сёз бериб тургъан адамла уа, отдан
узакъ болурла.

102.

Ала
анда джаханимни тауушун не аз да эшитмезле. Ала хаманда кеслери сюйген затха
батыб болурла.

103.

Эм
уллу къоркъуулу (кюн) ала мыдахлыкъ кёрмезле. Мёлекле да алагъа: “Ма энди, ол
сизге сёз берилген кюндю”, – деб, (алгъышлай) тюбеширле.

104.

Сора
Биз, ол кюн кёкню джазыучу кесини къагъытларын (тёгерек) чырмагъан кибик,
чырмарбыз. Джаратыуну биринчи кере башлагъаныбызча, экинчи кере да ызына
къайытарырбыз. Ол Бизни бериб тургъан сёзюбюздю. Ишексиз, Биз аны (ол ишни)
этмей а къоймазбыз.

105.

Биз
Забур деген китабда (адамлагъа) буйрукъланы эсгергенден сора: “Ишексиз, джер
юсюне Мени ашхы къулларым иелик этерле”, – деб, (боллукъ буйрукъну) да джазгъан
эдик. (Файгъамбарны уммети келиб, муслиманла хорлаб, ислам динни джаярлары)

106.

Ишексиз, бу Къуранда да (ол китабладача) къуллукъ этиучю къауумгъа джетишимли
хапар барды. (Боллукъдан хапар айтады).

107.

(Мухаммад), Биз сени уа келечи этиб, дунияны башына (адам улугъа да, джин улугъа
да), къуру рахмат ючюн ийгенбиз.

108.

Сен
алагъа: “Сизни Аллахыгъыз да Бир Аллах болгъанына меннге Аллахдан уахью
болгъанды, сора сиз Анга бериллик тюлмюсюз”, – де.

109.

Ала
арт бурсала уа сен алагъа: “Мен сизге, къуру келлик къыйынлыкъны айтыб
билдирдим, алай а сизге берилген сёз (къазауат бла халек болуу), къысхамы келир,
огъесе, узайыбмы келир, аны билмейме.

110.

Ишексиз, Ол ачыкъ айтылгъан сёзню да, ол сиз аны басдыргъанны да билибди.

111.

Мен
сизге азабны къачан келлигин билмейме, алай а аны созулууу сизге сынамды
(таубагъа къайытыргъа), эмда бир кёзюуге дери зауукъланыуду”, – де.

112.

Сора
(Мухаммад) тилек эте: “Я Рабби! Бизге тюзлюк бла бир сюд эт (ала бла араны бир
айыр). Бизни Раббибиз а Рахман Аллахды. Сиз Анга берген эрши сыфатладан
сакъланыргъа (Аллахны джашы барды деген кибик), болушлукъ изленник а, къуру
Олду”, – деди.