48. Фәтех (Еңеү)

1.

(Эй, Мөхәммәд) Беҙ һиңә, ысынлап та, бөйөк еңеүгә юл астыҡ.

2.

Шулай итеп, Аллаһ һинең ҡылған һәм кисектерелгән хаталарыңды ярлыҡар. Һиңә
булған ниғмәтте тамамлар һәм һине тура юлға күндерер.

3.

Һәм һиңә (данлы бер еңеү биреп) ярҙам итер.

4.

Имандарын тағын да нығытһындар тип, мөьминдәр­ҙең күңеленә өмөт индереүсе —
Аллаһ. Күктәрҙәге, Ерҙәге хеҙмәтселәр ғәскәре лә — Аллаһтыҡылыр. Аллаһ – белеп
тороусы, һәр бер эште хикмәте менән башҡарыусылыр.

5.

(Аллаһтың ғәләмдәр өҫтөндәге ул ғилеме һәм хикмәттәре) мөьмин ирҙәрҙе, мөьминә
ҡатын-ҡыҙҙарҙы мәңге йәшәп ҡаласаҡ, арыҡтарынан шишмәләр ағып тороусы
йәннәттәренә урынлаштырыу өсөн һәм уларҙың гөнаһтарын кисерер өсөн (ҡулланыла).
Бына, (ҡотолған мөьминдәргә) Аллаһ хозу­рындағы Сәғәдәт шул булыр.

6.

Аллаһ хөкөмдәре тураһында яман фекерҙә тороусы мо­нафиҡ (ике йөҙлө) ирҙәр, ике
йөҙлө ҡатындар һәм мөшрик ирҙәр һәм мөшрик ҡатындарҙы — үҙҙәрен әсе ҡәһәр һуҡҡан
язаға тартыу өсөн (Аллаһ тәдбир ҡорҙо). (Сөнки) улар­ға Аллаһтың асыуы сыҡты,
уларҙы рәхмәтенән мәхрүм итте. Улар өсөн йәһәннәмде әҙерләп ҡуйҙы.


Улар барасаҡ ер бик тә хәтәр урын.

7.

Күктәрҙәге (фәрештәләр), Ерҙәге (яза һәм һидәйәт)

ғә
скәрҙәрҙең
хужаһы — Аллаһ ҡ
өҙрәтле,
Ул — хикмәт эйәһе.

8.

(Эй,
Мөхәммәд) Беҙ һине (кешеләрҙең ҡыл
ғандарына)
шаһит бул тип, (йәннәт менән) һөйөндөр
өүсе,
(йәһәннәм менән) көйөндөр
өүсе
сифатында күндерҙек.

9.

Әй, әҙәм балалары, (Мөхәммәдте һеҙгә күндерҙем) һеҙ Аллаһҡа һәм
уның Рәсүленә инанһын, тип. У
ға
ярҙ
ам
итерһегеҙ, уны хөрмәтләрһегеҙ, тип. Аллаһты зикер итеп, иртә-кис тәсбих
әйтһендәр, тип.

10.

Шуныһы хаҡтыр, (эй,
Мөхәммәд) һиңә һүҙ бир­гәндәр (ант иткәндәр) Аллаһҡа һүҙ биргән кеүек булыр.
Аллаһтың (хуплаусы) ихтыяры уларҙың (һүҙ биргәндәрҙең) өҫтөндә
лер.
Кем (һүҙендә тормаһа) ант бауын өҙ
һә,
анты үҙ башына булыр. Аллаһҡа биргән һүҙендә кем ныҡ тора, Аллаһтың олу
ғ
әжере шу
ға
булыр.

11.

(Һинең
менән барыр
ға
риза булмайынса) өйҙәрендә ҡал­
ған
бәҙәүиҙ
әр
әйтәсәк:


Малдарыбыҙ,

ғаиләләребеҙ
арҡаһында беҙ бара алманыҡ, һин беҙҙең өсөн до
ға
ҡыл: бәлки, Аллаһ беҙҙе кисерер, ә?

Улар күңелдәрендә булмағанды телдәре менән һөйләй.

Әйт һин уларға:


Аллаһ һеҙгә зыян һалыр
ға
теләһә лә, файҙа килтерергә ихтыяр итһә лә (Уның хозурында), У
ға
берәү ҙә ҡаршы килә алмаҫ. Аллаһ һеҙҙең ни
мә
ҡыл
ғанығыҙҙан
хәбәрҙар.

12.

Ысынлыҡта, һеҙ Пәйғәмбәр
ҙә, мосолмандар ҙа иҫән-аман килеш


ғаилә
ләренә
ҡайтыр, тип уйламаны
ғыҙ.
Һеҙҙең был яман уйы
ғыҙ
үҙегеҙгә яҡшы булып тойолдо. Һеҙ мәкер ҡор­ҙ
оғоҙ.
Т
ик,
һеҙ һәләкәткә мәхкүм бер ҡәүем булды
ғыҙ.

13.

Аллаһҡа һәм
Пәй
ғәмбәренә
иман ки
лтермәгән
кеше ҡ
әтғи
белеп торһон, Беҙ кәферҙәр өсөн йәһәннәм уты әҙерләнек.

14.

Күктәрҙәге һәм
Ерҙәге милектең барыһы ла — Аллаһтыҡы. Ул ихтыяр иткән кешеһен ярлыҡ
ай,
кемдеҙер яза­
ға
тарта. Аллаһ — ярлыҡаусы, киң рәхмәтле кисерә белеүсе.

15.

Һеҙ

ғәнимәт
м
алдарын
бүлешергә киткәндә, (һу
ғыш­ҡа
бармайынса) өйҙәрендә ултырып ҡал
ғандар
әйтер:

—  Мал
бүлешергә беҙҙе лә эйәртегеҙ, — тип ялбарырҙар. Шулай итеп, улар Аллаһтың

һүҙен
үҙгәртергә теләр.

Әйт һин уларға:

—  Һеҙ беҙгә эйәрмәҫһегеҙ. Аллаһ башта
уҡ шулай бойорҙо, — тип.


Юҡ-юҡ, һеҙ беҙҙ
ән
көнләшәһегеҙ, шу
ға
күрә эйәртмәйһегеҙ, — тип әйтәсәктәр. Дөрөҫтән дә, улар — бик тә сай фекерләүсе
ҡәүем.

16.

Өйҙәрендә ултырып ҡалған
бәҙәүиҙ
әргә
әйт һин:


Һеҙ оҙаҡламай


ғәйә
т
көслө


ғә
скәргә
ҡаршы һу
ғышыр­ға
саҡырыласаҡ
һығыҙ,
— тип. — Улар
ға
ҡаршы ахыр
ға
ҡ
әҙәр
(ҡырып бөтөргәнсе йәки улар мосолман бул
ғансы)
һу
ғышасаҡһығыҙ.
Әгәр әмергә буйһонһағыҙ, Аллаһ һеҙҙе яҡшы бүләкләйәсәк. Әммә теге ваҡыттағы
кеүек, (Жиһадтан) баш тартһағыҙ, һеҙ хәтәр язаға дусар буласаҡһығыҙ.

17.

Һуғышҡа бармаһа ла, һуҡырға гөнаһ юҡ, аҡһаҡҡа гөнаһ юҡ, сирлегә
гөнаһ юҡ (былар һуғышҡа барыу бурысынан азат).

Аллаһҡа, Пәйғәмбәргә итәғәт иткән кешене Аллаһ арыҡтарынан шишмәләр ағып торған
йәннәттәргә урынлаш­тырыр. Кем йөҙ сөйөрһә, хәтәр ғазапҡа мәхкүм булыр.

18.

Хаҡтыр, ағас күләгәһендә һиңә ант биргән мөьминдәрҙән Аллаһ риза булды. Уларҙың
күңелендә нимә бар, шуны белде, уларға именлек тойғоһо бирҙе. Уларҙы тиҙ арала
еңеүгә ирештерҙе.

19.

Унан һуң байтаҡ ҡына ғәнимәт биреп, уларҙы бүләкләне. Аллаһ өҫтөндөр, хикмәт
эйәһелер.

20.

Аллаһ һеҙгә үҙегеҙ ҡаҙанасаҡ ғәнимәт малын вәғәҙә итте. Һәм ул табышты (Аллаһ
ярҙамы менән) һеҙ тиҙ ҡулға төшөр­ҙөгөҙ. Аллаһ дошмандарҙың ҡулын тотто (һеҙ
еңдегеҙ). Был эш мөьминдәргә бер кинәйә һәм һеҙ тура юлға баҫһын өсөн һабаҡ
булһын, тип әмер ителде.

21.

Ләкин быларҙан тыш Аллаһтың һеҙҙең өсөн әҙерләп ҡуйған башҡа ғәнимәттәре лә бар,
ләкин хәҙергә һеҙ уларҙы ҡулға төшөрә алманығыҙ. Уныһын Аллаһ үҙ янында әҙер
тота. Аллаһтың ҡөҙрәте киң.

22.

Инҡар итеүселәр һеҙгә ҡаршы һуғышҡа сыҡһалар, артҡа сигенеп ҡасалар. Бер генә
дуҫ та, бер генә ярҙамсы ла таба алмайынса йөрөйҙәр.

23.

Был — Аллаһтың быңа ҡәҙәр килеп-киткән ҡәүемдәре хаҡындағы ҡанундыр. Аллаһтың
ҡанунында һис бер үҙгәреш таба алмаҫһың.

24.

Мәккәнең үҙәгендә һеҙҙе улар өҫтөнән еңеүсе итте, уларҙың ҡулын тотто (һеҙ
еңдегеҙ), һеҙҙең ҡулдарҙы улар өҫтөнән алды. Аллаһ бөтөн ҡылғандарығыҙҙы белеп
тора.

25.

Инҡар итеүселәр һеҙҙе Мәсжед-и Харамға кертмә­неләр һәм ҡорбанлыҡтарығыҙҙы
тотҡарлап, (ҡорбан сала торғган) ергә ебәрмәҫкә маташтылар, был — мөшриктәр эше.
Әгәр уларҙың араһында мөьмин ирҙәр менән мөьминә ҡатындар булмаһа, бер-берегеҙҙе
белештермәй (теләмәҫтән) үлтереү (мосолман­ды үлтереп, үҙ өҫтөгөҙгә гөнаһ алыу)
ҡурҡынысы булмаһа (Аллаһ һеҙҙе һуғыштан тыйып тормаҫ ине). Аллаһ үҙе ихтыяр
иткән кешегә генә рәхмәтле. Әгәр ҙә мөьминдәр кәферҙәрҙән айырым булһа ине,
кәферҙәргә бик тә әсе ғазап биргән булыр инек.

26.

Инҡар итеүселәр күңелдәрендә тәкәбберлек, маһайыу тәрбиә иттеләр, наҙанлыҡ
маһайыуы. Аллаһ илсеһенә һәм иман килтергән кешеләрҙең күңеленә именлек индерҙе
һәм уларға тәҡүәлекте әмер итте. Улар быңа хаҡлы һәм лайыҡ ине.


Аллаһ барыһын да белә.

27.

Хаҡтыр, Аллаһ илсеһенең (йоклағанда)
күргән төшөн дөрөҫкә сы
ғарҙы.
Аллаһ ихтыяр итһә, сәсегеҙҙе ҡыҫҡартып, баш сәсегеҙҙе ҡырып, һис ҡурҡмайынса,
һис шикһеҙ, Мәсжед-и Харам
ға
керер
һегеҙ.
Аллаһ һеҙ белмәгәндәрҙе белә. Б
ынан
әүүәл дә һеҙгә еңеү килтергән ине.

28.

Бөтөн диндәрҙән өҫтөн ҡылыу өсөн, Пәйғәмбәрҙе
тура юл һә
м
хаҡ дин менән Аллаһ күндерҙе. Шаһит булараҡ та Аллаһ бер үҙе етәр.

29.

Мөхәммәд – Аллаһтың Пәйғәмбәре.
Уның янында­
ғылар
кәферҙәргә ҡаршы ҡаты торалар, үҙ араларында мәрхәмәтле


ғә
мәлдә.
Уларҙы һин рәкү
ғҡә
бар
ғанда
ла, сәждәгә киткәндә лә күрерһең. Улар Аллаһтан ни
ғмәт
һә
м
ризалыҡ теләйҙ
әр.
Уларҙың йөҙҙәрендәге там
ғалар
сәждә эҙелер. Был уларҙың Тәүрәттәге сифаттары. Инжилдәге ва­зифалары ла шундай
уҡ: үҫенте сы
ғарыусы
иген кеүек, ул үҫен­те ебәрә, унан һаба
ғын
ны
ғыта,
унан һуң тулып өлгөрә, игенсене ҡ
ыуандырып,
кәферҙәрҙе хурландырып, шаулап иген уңа. Иман килтереп, изгелек ҡыл
ғандарға
ярлыҡау һә
м
олу
ғ
әжерҙәр булыр.